Jesteśmy częścią Uniwersytetu SWPS swps logo navbar 30 Przejdź do swps.pl

Projekt dyplomowy autorstwa Miachaliny Jasińskiej i Łukasza Lisowskiego towarzyszy Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu COP24. Wystawę obiektów obejrzeć można w dniach od 3 do 12 grudnia w Muzeum Śląskim w Katowicach.

 

wegiel 2

"Ciemna strona węgla" to projekt z obszaru designu krytycznego, który poprzez niekonwencjonalne potraktowanie węgla kamiennego (jako materiału, a nie paliwa), pozwala zakwestionować status quo. Od samego początku pracy nad projektem autorzy chcieli zwrócić uwagę na problem wykorzystywania węgla jako źródła energii. Klocki, urna i świeca to obiekty, które z jednej strony są bardzo estetyczne, z drugiej są oczywistą krytyką powszechnych szczególnie w Polsce praktyk.

- Bardzo ucieszyła nas wiadomość, że Muzeum Śląskie jest zainteresowane wystawieniem naszego projektu w trakcie szczytu klimatycznego - komentuje współautorka projektu, Michalina Jasińska - Od samego początku, projektując tę serię obiektów chcieliśmy, aby zostały pokazane podczas szczytu i aby właśnie w Katowicach miały szansę wzbudzić konsternację i pewnego rodzaju ferment wśród najbliżej związanej z tematem grupy odbiorców.

Miejsce wystawy: Muzeum Śląskie w Katowicach, ul. T. Dobrowolskiego 1
Termin: 3-12.12.2018

O projekcie Ciemna Strona Węgla

Seria obiektów dzięki zmianie sposobu postrzegania węgla, ma za zadanie przybliżenie problematyki związanej ze spalaniem węgla szerszej publiczności. Powstałe obiekty skłaniają bardziej do zadawania pytań niż udzielania odpowiedzi. Dodatkowo ich wątpliwa funkcjonalność kłóci się z oczywistym przeznaczeniem. Wierzymy, że właśnie ten brak użyteczności jest kluczem do wzbudzenia refleksji, a także, być może, początkiem dyskusji na temat odpowiedzialności projektanta i roli pojedynczego człowieka w przyczynianiu się do powstrzymania zmian klimatycznych. Projekt zwiększa świadomość konsekwencji, które niesie ze sobą ingerowanie ludzi w świat naturalny i skłania do zastanowienia, czy ten potencjalnie przyszły świat, jest tym, w którym chcielibyśmy żyć.

PROMOTORZY – Jola Starzak, Paweł Grobelny Ewa Klekot (antropologia)
MATERIAŁY - węgiel kamienny, płyta mdf, stal, wosk, ropa naftowa, sklejka

KLOCKI

Klocki z węgla mogą wywoływać pewnego rodzaju niepokój. Czy materiał wykorzystany do ich wykonania jest bezpieczny dla dziecka? Czy dziecko powinno się bawić czarnymi przedmiotami? Czy wreszcie dziecko powinno mieć kontakt z “brudnym” węglem? Jednak – potraktowane bardziej metaforycznie – stawiają pytanie o to, czy kilka rodzajów czarnych brył pozwala na stworzenie realnej scenerii do zabawy, na przykład w dom lub w miasto? A co, jeśli dzięki naszym działaniom rzeczywistość stała się możliwa do odwzorowania tylko za pomocą kilku czarnych, prostych bloków? Nie ma w niej już miejsca na mosty, bo nie ma rzek. Ale nie ma też miejsca na różnorodność, gdyż zanieczyszczenia spowodowane spalaniem węgla, dawno ją zabiły. Klocki z węgla artykułują i wzmacniają lęk przed „czarną przyszłością”, powodując refleksję nad tym, czy na pewno jest to przyszłość, której chcemy dla nas lub dla naszych dzieci. Czy jest to zestaw, który kupilibyśmy do zabawy, kierując się wyłącznie estetyką produktu? Czy „mniej” (koloru, kształtu) na pewno w każdym przypadku znaczy „więcej”?

URNA

Węgle kopalne to skały osadowe pochodzenia organicznego, które tworzyły się w szczególnych warunkach klimatycznych w wyniku rozkładu materiału roślinnego. W ziemi pełnią ważne funkcje ekologiczne, poprawiając strukturę i właściwości sorpcyjne gleb. Powstawanie złóż węgli kopalnych było procesem długotrwałym i niezwykle skomplikowanym. Obliczono teoretycznie, że na utworzenie pokładu węgla o grubości 1m potrzeba było około 1200 lat. Urna wykonana z węgla kamiennego z jednej strony symbolizuje śmierć każdej formy życia w wyniku naruszania przez ludzkość stałych cykli przyrody. Materiał, z którego wykonano naczynie zmienia swe znaczenie: z pierwiastka życia węgiel staje się źródłem zagłady, która czeka ziemię, jeśli człowiek nadal będzie spalał zawierające go kopaliny. Ponadto, urna przeznaczona do złożenia w ziemi sugeruje, że jest to najlepsze miejsce dla węgla i tam powinien spoczywać.

ŚWIECA

Większość zapachów zawartych w środkach czystości i wszelkich odświeżaczach, mimo swego chemicznego charakteru, nosi nazwy nawiązujące do aromatu owoców, kwiatów czy też lasu, górskiego powietrza, morskiej bryzy – nazwy nawiązujące do natury. Świeca o zapachu naturalnym także czerpie inspirację z natury. Jednak w tym wypadku sygnalizuje jej słabą kondycję, przejawiającą się w powietrzu złej jakości. Po zapaleniu świecy nie poczujemy przyjemnego zapachu świerkowego lasu czy rozkwitłej łąki. Powietrze wypełni się mdłą, duszącą wonią smogu, a knot będzie kopcił. Okazuje się, że natura, której człowiek jest częścią, poddana jego porządkom, przestaje być mile widziana w domu.

 MG 1754 DUZE

Aktualności

Studiuj na School of Form. Dowiedz się, jak obniżyć czesne nawet o 50% lub 100%.

Dowiedz się więcej